Wat een bezoek aan een congres over de toekomst van werk ons leerde

Waarom bezoeken collega’s van CFPB een congres over de toekomst van werk?

Mathilda: “We gingen vooral vanuit interesse: leren en kijken waar wij als CFPB op moeten inspelen. Wat het extra interessant maakte, is dat de doelgroep hier vooral HR is, terwijl wij vaker vanuit vastgoed en facilitair werken. En dat was verrijkend.” 

Gijs: “Wat opvalt, is dat dit nog steeds gescheiden werelden zijn. Niet alleen in organisaties, maar ook in wetenschap en conferenties. De vakgebieden kijken vanuit eigen bril en hebben hun eigen vraagstukken, terwijl er juist veel overlap is.” 

Die overlap is groot, maar wordt nog te weinig benut. Hybride werken speelt bijvoorbeeld minder binnen HR, terwijl het direct raakt aan productiviteit en welzijn. Andersom krijgt diversiteit en inclusie binnen vastgoed en FM minder aandacht, terwijl zij wel degelijk impact kunnen maken op diversiteitsdoestellingen.

We weten het al. Maar handelen er niet naar 

Met een open blik gingen beide CFPB-onderzoekers het congres in. De vraag: wat kunnen we leren? Het antwoord was confronterend. 

Gijs: “Veel was eigenlijk al bekend. En daar ging het congres ook over. Mythes die nog steeds bestaan werden opnieuw ontkracht.” 

Mathilda: “We weten vanuit onderzoek al heel veel, maar in de praktijk zien we vaak dat nog steeds de verkeerde dingen worden gedaan.” 

Waarom? 

Omdat organisaties: 

• anderen nadoen 
• veranderen lastig vinden 
• en soms vooral doen wat ‘goed voelt’ 

Tijdens het congres kwamen bekende misvattingen opnieuw voorbij: 

• dat HR-beleid op basis van een indeling in generaties werkt 
• dat jaarlijkse functioneringsgesprekken effectief zijn 
• dat een eerste indruk doorslaggevend is 
• dat persoonlijkheid te vangen is in één type 

Onderzoek spreekt dit alles al lang tegen. En toch blijven deze ideeën hardnekkig bestaan. 

Meer leidinggeven is niet altijd beter 

Eén inzicht bleef voor beiden hangen. 

Mathilda: “Dat meer leidinggeven niet altijd beter is.” 

Gijs: “Het gaat om de juiste balans tussen ondersteunen en vertrouwen op de professionaliteit van medewerkers. Als je als leidinggevende te veel ondersteunt, kan dat juist het gevoel van autonomie en competentie schaden.” 

Een inzicht dat logisch klinkt, maar in de praktijk nog lang niet overal wordt toegepast. 

De mythe van de ‘gemiddelde medewerker’ 

Het congres zette ook aan tot nadenken over hoe werk en werkomgevingen ontworpen worden. 

Mathilda: “Ontwerp is vaak gericht op de ‘gemiddelde medewerker’, terwijl die niet bestaat. Dat zie je ook in de fysieke werkomgeving. Je zou eigenlijk een bandbreedte moeten faciliteren in plaats van één gemiddelde.” 

Dat vraagt om een andere manier van kijken. Minder standaardiseren, meer ruimte voor verschillen. 

Misschien moeten we onszelf vaker uitdagen 

De onderzoekers raken in gesprek over het diversiteitsbeleid van organisaties.

Gijs: “Diversiteitsbeleid is waardevol, maar tegelijk is het ook wrang dat het nodig is. Onderzoek laat zien dat we nog vaak mensen aannemen die we 'leuk' vinden en die op ons lijken.”

Mathilda: “Misschien moeten we onszelf vaker uitdagen om juist iemand te kiezen bij wie het niet meteen klikt.”

Een ongemakkelijke gedachte, maar misschien wel een noodzakelijke.

De echte opgave: van weten naar doen 

Wat betekent dit voor het werk van CFPB? 

Mathilda: “We moeten blijven helpen om mythes te ontkrachten.” 

Gijs: “Ook rond kantooromgevingen weten we eigenlijk al veel. Maar de praktijk is weerbarstig.” 

De opgave zit daarom niet alleen in méér kennis, maar ook in betere toepassing. En vooral: in het verbinden van perspectieven. 

Wat zouden we morgen al anders moeten doen? Het antwoord is concreet. 

Mathilda: “Stoppen met beleid maken op basis van generaties, bijvoorbeeld.” 

Gijs: “En meer focussen op talent en het verbinden van medewerkers via waarden en het doel van de organisatie.” 

Tot slot: de brug die nog gebouwd moet worden 

Hun gezamenlijke boodschap is helder. 

Mathilda: “Blijf dit soort congressen bezoeken om kennis op te doen en te netwerken.” 

Gijs: “En zorg vooral dat we de brug slaan tussen werelden.”